Bu sayfamızda; İsyan Mesajları, İsyan Sözleri, İsyankar Mesajlar yer almaktadır.

Umut tükendi, batır gemiyi kaptan!

Empati devri bitti, alayına antipati.

İnsanlık çok ilerledi… Artık gözükmüyor!

Sevmek ölmektir bence, ben de sevmiştim ölmeden önce.

Artık herhangi bir hayale kucak açmayacak kadar yorgunum.

Gitmek gerekir bazen, düşünmeden, yormadan, isyan etmeden…

Haksızlık hepsi, haksızlık biliyorum, ama bilmek yetmiyor.

Seni benim kadar sevenler, sana benim kadar hasret kalsın.

Can vermek için sebebim yok ama yaşamak içinde sınırdayım.

Bütün insanları sevebilirdim, sevmeye senden başlamasaydım.

Dışımda kahkahalardan bir suret, çimde kan ağlayan bir çocuk.

Yürüdüğün yollardan geçebilirsin bir daha, fakat anılardan, asla!

Sen geceyi bana bela ettin. Bense sana olan her şeye lanet ettim.

Bir şeyden çok eminim, kendimi üzdüğüm kadar kimseyi üzmedim hayatta.

Ve bir gün kalem diyecek ki bu kadar yazdığın yeter. Artık çiz gitsin.

Madem çaresizliğe hüküm giymiş bu hayat, o zaman ölmek için yaşamak gerek.

Allah’a sitem etme günahkar olursun, her güzele gönül verme isyankar olursun.

İsyan etme ey gökyüzü uğraşma bu kadar mümkün değil benim kadar ağlayamazsın.

Su yalan dünyamda sendin tek gerçeğim dilimde şarkımdın sen şimdi nefretimsin.

Sessizliğedir isyanım yoksa ne seni sevene düşmanım ne de seni sevdiğime pişmanım.

İsyanım aşkı bilmeyen sevgililere, sevip de değerini bilmeyen değersizlere isyanım!

Öyle yoruluyorum ki bazen hayattan… Kapayınca gözlerimi bir daha açasım gelmiyor inan.

Bazen uzun cümleler kurarsın anlayan olmaz. Susar bir nokta koyarsın, duymayan kalmaz.

Canını sıkanın hayatından bir yıldız gibi kayacaksın ki; arkandan dilek bile tutamasın.

Gel isyanım ol, gel günahım ol, ne gelirse gelsin başıma sonunda sebep yeter ki sen ol.

Şu yalan dünyaya, mutluluğumuzu engelleyenler, savaşları başlatanlar isyanım sizleredir.

İnsan ya aşık olmalı ya da sevmeli, insan ya nefret etmeli ya da isyan bayrağını çekmeli!

Gitme yanımdan kal bu dünya bana sensiz zindan sözlerimi dinlemeden gitme isyanım herkese!

Sen her zaman kalbimde bir umut beynimde bir kuralsın, sen isyankâr olduğum âlemde tek duamsın.

Kalem olsa dünyadaki bütün ağaçlar ve bütün denizler mürekkep olsa senin şiirini yazamam yinede.

“Üzülme değmez” sözünü duymaktan sıkıldım. Değmeyenlere zaten üzülmem üzüldüğüm şey, değmeyenlere yüreğimin değmiş olması…!

Yağmurdan sonra büyürmüş başak, sevgiler zamanla olgunlaşırmış… Bir gün gözlerimin içine bak anlarsın ölüler niçin yaşarmış…

Gerçek gülüşler sana, umutlar, mutluluklar sana. Sana yaz, sana bahar, rengârenk çiçekler. Bana yalnızlık, kış, kar ve sahte gülüşler yeter!

Gece midir insanı hüzünlendiren, yoksa insan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen? Gece midir seni bana düşündüren yoksa ben miyim seni düşünmek için geceyi bekleyen?

Ben öyle bir zerreyim ki, bütün aleme isyan etmişim! Havaya, toprağa isyan etmişim! Ateşe, suya isyan etmişim! Altı yöne isyan etmişim! Beş duyuya isyan etmişim! Mevlana

Kaybolur zaman saçlarında gözlerim sokaklarda sebebi isyan aşkım içim yanar, içim kanar da isyan! Geriye bir avuç yalan beni bu derde sen attın da, gittin ya kafam hep duman.

Aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer, aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun? Etme! İsyan et ey arkadaşım, söz söyleyecek an değil aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun, etme. Mevlana

Bir ses beklemek senden. Soluk beklemek. Sessizliğin en ceberrut olduğu zamanlardayım. Hiç bu kadar uzun susmadın sevdiğim. Hiç bu kadar uzun gitmedin bilmediğim yerlere, gözlerimi götürmeden yanında!