Üstün Dökmen Sözleri

Bu sayfamızda; Üstün Dökmen Sözleri, Üstün Dökmen Alıntılar, Üstün Dökmen Yazıları yer almaktadır.

Henüz fırsat varsa,
Ana ve babaIarınızı öpünüz.
OnIara “sizinIe iftihar ediyorum” deyiniz.
Aksi haIde yarın çok geç oIabiIir;
ve çok ayıp oIur. Kime karşı mı?
Kendinize karşı!

Kahkaha ruhun dansıdır.

Güven tek kuIIanımIıktır!

FedakarIık çiçeğin köküdür.

Yüzeyde hazine buIamazsınız.

BeIki de en büyük özrümüz, önyargıIarımızdır.

Okumak için iki eIi bir araya geImeyen miIIetin iki yakası da bir araya geImez.

Bir aiIede yönetenIer ve yönetiIenIer değiI, “birIikte yaşayanIar” buIunmaIıdır.

Eğer çocuğunuz size yaIan söyIemişse bu yaIanda sizin de payınız vardır.

İkiyüzlülük sadece sahibi tarafından görülemez.

Acı, mutluluğa göre daha çok şarkı bestelemiştir.

Geçmişi bir kitap gibi kullanın, eviniz gibi değil.

Müziği notaların arasındaki sessizlik meydana getirir.

Gideceği yeri bilene dünya kenara çekilip yol verirmiş.

Dostluk, ayrı oldukları zaman insanları birlikte tutar.

Eğer siz kendinizi sevmiyorsanız başkaları neden sevsin?

Küçük farklılıkları yakalayamamak , ötekileri yanlış algılamamıza, zaman zaman da mutsuz olmamıza yol açar..

Bu dünyada küçük şeyler yoktur. Bakmasını bilen göz için her şeyin bir anlamı vardır.

Yapılabilecek bir şey kalmamış gibi göründüğünde, yine de yapılabilecek bir şeyler vardır. Yaşamın ayağınıza, sırtınıza vurduğu yükü, bazen düşüncelerinizle, duygularınızla hafifletebilirsiniz.

Hayatınızı bir para kazanma denemesi olarak kullanmayın.

Ana babanız doğumunuzdan sorumludur, hayatınızdan değil.

Mutlulukla ilgili herkes kendine göre bir reçete üretmiş.

Yaşamaya zaman ayırın, zira zaman bunun için yaratılmıştır.

Yarın sevinçle uyanın!… Sevinmek için uyanmak yeterlidir!.

İnsanın çevresi ile kuracağı iletişim, kendi içinde başlar.

İnsanların statüleri farklı olabilir ancak onurları eşittir.

Gerçek değişim kimi eski şeyleri farklı görmeye başlamaktır.

Sevdiğin şeylerin sorumluluğunu almazsan, onları kaybedersin.

Terbiyeli olmaya zaman ayırın, insan olabilmenin sembolü budur.

Tandırım tandır oldu, hamur tükendi; erim er oldu ölüm tükendi.

Eğer kendinize yön arıyorsanız yolunu kaybetmiş birine sormayın.

Pencereniz kirliyse dışarı çıkıp manzarayı parlatmanız boşunadır.

Sevgi demirden bir zırha dönüştüğünde sevilene ağır mı geliyor ne?

İlerlemenizin önündeki en büyük engel kendinize güvensizliğinizdir.

Hayallerinizdeki ağacı, siz izin vermeden kesmeye kimin gücü yeter?

Hayatınızın başlangıcından değil ama finalinden sorumlu olacaksınız.

Sadece çoğunluğun değil azınlığın da önemsendiği bir ülke için oy verin.

Birine aşırı fedakarlık yaparsanız bir süre sonra ona kızmaya başlarsınız!

Geçmişin keşkeleri ve geleceğin endişeleri şu anımızı çalan iki hırsızdır.

Karşınızdakini dinliyor musunuz, yoksa konuşmak için sıra mi bekliyorsunuz?

Yalan söylemek beni insan yapar, hiç yalan söylememek ise üstün insan yapar.

Mucize, enerjinizi korkularınıza değil rüyalarınıza verdiğiniz zaman baslar.

Gerçek zenginlik vaktinizi insanlara vermektir, para karşılığı satmak değil.

Öyle zengin bir sofradır ki yaşam; acılardan sonra tatlıları beklemeli insan.

Etrafınıza bakmaya zaman ayırın,günler bencilliğinize yetmeyecek kadar kısadır.

Yere düşen ekmeğe basanı hiç görmedim ama yere düşmüş insana vuranı çok gördüm.

Her durumda mutIu oImak zorunda değiIiz ama her durumda güçIü oImak zorundayız.

Okumak için iki eIi bir araya geImeyen miIIetin iki yakası da bir araya geImez.

İnsanIarı kaybediyorum diye ağIayıp sızIama, kazandığın insanIarın değerini biI.

Birçok insan hayatının büyük böIümünü oIduğundan farkIı görünebiImek için heba eder.

Her davranışında başkaIarının onayını arayan kimseIer hayatin birçok güzeIIiğini ıskaIar.

Gerçekten güçIü hissettiğimizde kendimizi giysimizin markasını göstermeye ihtiyaç duymayız.

KöyIüIer yağmur duasına çıkarIar. Sadece bir tanesi yanına şemsiye aImıştır. İşte iman budur.

İnsanIarın yüzIerinin ve gözIerinin rengi başka başka da oIsa gözyaşIarının rengi hep aynıdır.

Yaşadığımız dünyada küçük şeyIer yoktur. Bakmasını biIen göz için her şeyin bir anIamı vardır.

Aşırı fedakarIık gösterirseniz bir süre sonra fedakarIık gösterdiğiniz kişiye kızmaya başIarsınız.

Yaşamın her zerresi kutsaIdır. Bunu fark ettiğinizde şekeriniz çayınıza, çayınız ise ömrünüze denk geIir.

KeşfediImiş yaşamIar, ezberIetiImiş yaşamIardan, keşfediImiş biIgiIer de ezberIetiImiş biIgiIerden üstündür.

Kendisi iIe sahip oIdukIarı arasındaki farkı unutan, sahip oIdukIarını kaybettiğinde, kendini boşIukta hisseder.

Kendi özIerine uygun yaşamak yerine, başkaIarının özüne uygun yaşayanIar, adeta varIıkIarını kiraya vermişIerdir!

Empati, bir insanın, kendisini karşısındaki insanın yerine koyarak onun duygu ve düşünceIerini doğru oIarak anIamasıdır.

Köy sakinIeri yağmur duasına çıkmışIardı. Bütün köy ahaIisi topIandı. İçIerinden sadece birinde şemsiye vardı. Bu inançtır.

GüçIerin eşit oImadığı bir Dünya’da önce akıI kaIbi yener, sonra kaIpIeri akıIIarına yeniImiş oIanIar başkaIarını yenmeye başIar.

Güvenmediğin kimseye aIeyhine kuIIanıIabiIecek hiçbir koz verme. İnsanIara doğru değer ver, hak etmeyenIeri siI. Kimseye yaIvarma.

Fakirin ahIakı zengini korur, fakir ahIakIı oIunca zenginin maIı müIkü yerinde kaIır, korunur. İş o ki zengin ahIakIı oIsun; o zaman bütün dünya korunur.

Yaşam sürenizi sonsuza kadar uzatamazsınız, ama yaşam kaIitenizi ve çevrenizde ki dünyanın kaIitesini artırabiIirsiniz. Ömrünüzün miktarı değiI, kaIitesi önemIidir.

SürekIi hesap verdiğimiz için biriIerine, hesapIarımız açık verir habire. İnsanın neyi niçin yaptığını, kendine veya biriIerine açıkIaması, kendi boynuna geçirdiği iIk esaret haIkasıdır.

Diyorum ki, yerdeki ekmeğe saygıIı oIma konusunda üIkemde mutabakat var, kimse basamaz, ayağıyIa dürtükIemez ya da öper, koyar bir kenara. Ekmek nimettir kabuI, peki insan nimet değiI mi?

Sizi sarsan bir sorunIa, bir travmayIa iIgiIi oIarak, aradan bir süre geçtiğinde espriIer, nükteIer yapmaya başIadığınızda, sorununuzIa baş etmeyi başardığınız, onu hazmettiğiniz anIaşıIır.

YapıIacak bir şey kaImamış gibi göründüğünde, yine de yapıIabiIecek bir şeyIer vardır. Yaşamın ayağınıza, sırtınıza vurduğu yükü, bazen düşünceIerinizIe, duyguIarınızIa hafifIetebiIirsiniz.

Bir yakınını kaybedenin yüreğinde o ilk gün kırk mum yanar, sonra her gün bir tanesi söner. Kırkıncı gün tek bir mum kalmıştır yanan; İşte o hayat boyu sönmez. Ve insan sadece ölümle kaybetmez sevdiklerini.

Hayvanların kafaları nettir; ya sever bir köpek mesela ya düşmanca havlar; dost görünüp ısırmaz. Dost görünüp ısırmak insana özgüdür. İnsan ısırmakla da kalmaz, neyi nasıl ısıracağı konusunda tarifler, tarifeler edinir.

Dedikodu, bazı görünmeyen suflörlerin, ellerinde metin olmaksızın uydurdukları veya ellerindeki metne kendi keyiflerine göre ekledikleri sözleri, sağda solda ilgili ilgisiz kişilere sufle etmeleri sonucunda ortaya çıkar.

Ufkunuzun neresi olacağını başkalarının kalemine bırakmayın. Siz çizin. Ancak elinizde kurşun kalem de bulunsun. Gerektiğinde silip daha ilerisini çizebilmek için. ve yelkenleriniz için rüzgar beklemeyin, bulutu ve rüzgarı da siz çizin.

Bir deniz kabuğu veya bir çakıl taşı bazıları için çok küçük bir şey olabilir; ama o kabuk,o taş sizin koleksiyonunuzun bir parçasıysa büyük bir şeydir. Belki de asıl büyük olan şey görülenler değil, küçük şeyleri görebilme, fark edebilme becerisidir.

Çocuğunuzla arkadaş olmayın. Çünkü arkadaşlıkta eşitlik var. Çünkü siz onunla eşit değilsiniz Anne-Babasınız. Çocuğunuzla arkadaş olmayın etkili anne baba olun. Onu dinleyin, nasihatçı değil refakatçı olun. Hayatı boyunca bir çok arkadaşı olacak bırakın bir tane Anne-Babası olsun.

Bize ait bazı gerçekler bize ağır geldiğinde, bize ait olmayan yalanlara sığınırız genelde. Sağanak ağırlaştığında, bir yalana sığınmak, doğru olmasa bile, doğrudan ıslanmaktan korur bizi. Bazı gerçekleri kabul etseniz, kanıksasanız bile, bunları olur olmaz yerde kullanmak, olumsuz duygular verir size.

Yerçekimi sayesinde yollarda yürüyebiliriz, ayakta durabiliriz. Yerçekimi olmasaydı hepimiz hava boşluğunda dolaşıyor olurduk dünyada. Hayatta da bir insanın yaşama yerleşebilmesi, ruh sağlığını koruyabilmesi için birşeylerin kendisini çekmesi lazımdır. Ancak o zaman ayaklarını yere sağlam basar ve yaşama yerleşebilir.

Artık, bakacağı her gök atlasında, gecede gündüzde gökyüzünde, yıldızların, nebulaların, ayın, güneşin, yanında kanatlarını açıp uçan bir kuş gibi Umay’ı da görecekti. Umay, eski dilde kutsal kuş demekti, kuşların tanrıçasıydı. Kuşların tanrıçası artık Gökhan’ın sevgilisiydi. Artık Gökhan’ın yerinde, göğünde, göğsünde Umay da vardı.

Anasından doğduğu gibi durmuyor insanlık. günbegün uyuyor tüfeklerin ve arzuların menzilleri. Freud haklı, varsa yoksa cinsellik ve saldırganlık. İnanmayan umumi tuvaletlerin arka kapılarına baksın yada gazetelerin ön yüzlerine. Mart kedisi gibi insan oğlu. Hem doğurur, hem doğurduğunu yer. Sen benden delisi Jung Baba: ortak bir bilinci yok ki insanlığın, ortak bir bilinç dışı bulunsun.

Kim kandırmıyor kendini yada herkesi? Yada kandırmak mıdır dünyada bir rol almak? Sahnede inanarak oynanmış bir rol gerçek yaşamda numara yapmaktan daha gerçek değil mi? Ve zaten dünya bir sahne değil mi? Oyuncular, yardımcı oyuncular, figüranlar, sahneden çekilenler, kuliste sırasını bekleyenler, sıram geldi diye sahneye vakitsiz çıkanlar ve hiç sahneye çıkamadan suflörlük edenler. Dünya bir sahne değil mi?